Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2008

Ονειροπωλητές

Ήταν 7 χρόνια τώρα που είχαν σκεφτεί κι είχαν βάλει σε εφαρμογή το σχέδιό τους. Αρχικά, κι επικαλούμενοι χαμένες εργατοώρες, πρόσθεσαν στην εργατική νομοθεσία άρθρο που απαγόρευε την ονειροπόληση εν ώρα εργασίας. Αργότερα, παρουσιάζοντας στον ΟΗΕ, «αποδείξεις» με τις οποίες συνέδεαν την ονειροπόληση με αυτοκτονίες αλλά και «τρομοκρατικές» πράξεις, πέρασαν έναν παγκόσμιο αντιονειροπολικό νόμο. Απαγορευόταν πλέον κάθε είδους ονειροπόληση, εντός κι εκτός εργασίας, απαγορεύτηκε ακόμη κι η χρήση αυτής της λέξης, η οποία αντικαταστάθηκε απ'την ονειροπώληση. Δημιουργήθηκε και μια υπηρεσία Ελεγχόμενης Ονειροπώλησης (άλλως γνωστή ως ΕΛΟΝ), οι δραστηριότητες της οποίας αρχικά ανατέθηκαν στις κυβερνήσεις κι αργότερα πέρασαν και στα χέρια μερικών ιδιωτών. Αποστολή αυτής της υπηρεσίας ήταν να πωλεί όνειρα επεξεργασμένα και σταθμισμένα, σε μικρές δόσεις, όνειρα τα οποία θα πραγματοποιούνταν σε 2-3 χρόνια, πχ μια αύξηση μισθού 2,5%, ένα αυτοκίνητο, κάποιες διακοπές. Ήταν απαγορευμένα άλλα όνειρα. Πίστευαν έτσι ότι δίνοντας ελεγχόμενα όνειρα τα οποία θα τους τα πραγματοποιούσαν, θα τους είχαν όλους ικανοποιημένους. Όπως βέβαια συμβαίνει με κάθε νόμο, και παρά τις πολύ αυστηρές ποινές, υπήρχαν πάντα παραβάτες.

Τότε έκαναν μια ανακάλυψη που θα τα άλλαζε όλα αυτά. Βρήκαν ότι όταν ο άνθρωπος ονειροπολεί, εκκρίνεται μια ορμόνη, η ονειροπολίνη. Έβαλαν λοιπόν σε εφαρμογή το επόμενο στάδιο του σχεδίου τους. Δημιούργησαν ένα εμβόλιο, αντισώματα έναντι αυτής της ορμόνης και χρησιμοποιώντας ως αφορμή την προφύλαξη έναντι μιας πιθανής πανδημίας της γρίπης των πτηνών, προχώρησε σε εμβολιασμό του παγκόσμιου πληθυσμού. Τις επόμενες ημέρες ακολούθησαν εκατοντάδες χιλιάδες θάνατοι που αποδόθηκαν στη γρίπη ενώ στην πραγματικότητα ήταν αλλεργικές αντιδράσεις ανθρώπων που δε σταματούσαν να ονειροπολούν. Για τους υπόλοιπους το εμβόλιο είχε αποτέλεσμα, δεν ονειροπολούσαν πλέον. Τις ελάχιστες περιπτώσεις που το εμβόλιο δε δρούσε τις έκλειναν σε ψυχιατρικά ιδρύματα, αν δεν προλάβαιναν να αυτοκτονήσουν βλέποντας κατάματα τον κόσμο στον οποίο ζούσαν πλέον. Και πίστεψαν ότι επιτέλους είχαν βρει τη λύση.

Αυτό που δεν είχαν υπολογίσει ήταν τα πραγματικά αποτελέσματα της απουσίας ονειροπόλησης. Χωρίς να ονειροπολούν οι άνθρωποι άρχισαν να γίνονται απαθείς, χωρίς ελπίδα για το μέλλον, χωρίς διάθεση για δουλειά. Η παραγωγικότητα έπεσε κατακόρυφα. Παράλληλα, η ενέργεια που απελευθερώνεται φυσιολογικά με την ονειροπόληση, τώρα έβρισκε διέξοδο στο ύπνο, στα όνειρα, αλλά μ'ένα τρόπο μη φυσιολογικό, δημιουργώντας εφιάλτες κι οδηγώντας σιγά-σιγά σε ψυχικές διαταραχές. Για πρώτη φορά ανησύχησαν διότι τους ήθελαν μεν υπάκουους αλλά ταυτόχρονα κι εργατικούς, ακούραστους μπροστά στη γραμμή παραγωγής. Και τώρα κινδύνευαν να τα χάσουν όλα αυτά. Συνειδητοποίησαν ότι η ονειροπόληση ήταν απαραίτητη για τα σχέδιά τους. Μέσω αυτής διατηρούσαν οι άνθρωποι ζωντανή την ελπίδα τους για το μέλλον. Και με ζωντανή ελπίδα, συνέχιζαν να δουλεύουν. Ήξεραν ακόμη ότι χρειάζονταν κατά καιρούς κάποιες μικροπαραχωρήσεις ή ακόμη και μικροεπαναστάσεις που λειτουργούν βαλβίδα εκτόνωσης. Διότι σε τελική ανάλυση όλα θα επέστρεφαν πίσω σ'αυτούς. Το μόνο που χρειάζονταν ήταν να βρουν την κατάλληλη ισορροπία ως προς το μέγεθος αυτής της ελπίδας.

Να υπάρχει μεν αλλά ο κάθε ένας χωριστά να πιστεύει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Κι όταν θα μαζεύονταν κάποιοι που νόμιζαν ότι μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά να τους αφήσουν να δράσουν, να κάνουν κάποιες παροδικές παραχωρήσεις. Και πάλι απ'την αρχή...

2 σχόλια:

Vasilis είπε...

Κλέφτης ονείρων αν δεν είσαι
Ότι κι αν είσαι σα αγαπώ

Ερασιτέχνες Εραστές

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Πότε θα γίνεις απαγγελματίας;

Μη με παρεξηγείς, το κρασί μιλά. Κρασάκι μου συγχώρα με που σε κακολογάω...