Κυριακή, 16 Μαρτίου 2008

Αρχετυπικό Γαμήσι (επεισόδιο πιλότος)

Εξύπνησεν εν μέσω λιμνός ιδρώτος με το αναβλύζον γενετήσιον υγρόν του να προσκρούει αχνίζον εις την κοιλιακή χώραν του, ωσάν εν εκρήξει ηφαιστείου εκτινάζον λίθους φωτιάς πέριξ αυτού.

Επεριπλανάτο φέρων αδαμιαίαν περιβολή εντός αλσυλίου κερασιών. Ήτο σούρουπο και ήτο μόνος. Εντούτοις, ένιωθε παρουσίες τίνες ερωτικές αλλά το μόνο που έβλεπε ήτο δένδρα. Κι όμως! Περπατώντας εδιαπίστωνε όπως οι ερωτικές αισθήσεις του οξύνοντο. Κι εκατευθύνετο ωσάν υπό την επήρειαν μαγείας τίνας προς κερασίαν φεγγοβολούσαν εις το μέσον του κερασοπεδίου. Εις τη μην ελεγχόμενην αύτη πορεία του τον εσυνόδευαν οσμές εαρινές, ηδονικές με άμεσον αποτέλεσμαν οι ερωτικές του αισθήσεις να εκορυφώνοντο. Ένιωσεν την ψωλήν του όπως ίσταται σφύζουσαν, ερυθράν κι ολόκληρον το σώμαν του όπως εμετατρέπετο εις ηδονικόν υποδοχέαν. Στα πέριξ οι κερασιές επαρουσίαζαν σχήμα παλλόμενον κι ευμετάβλητον μεταξύ μορφών γυναικείων, ανδρικών ή ανδρογύνων. Ο βηματισμός του αποδεικνύονταν βαινόμενος ελαφρύς, ωσάν να μην έρχετο εις επαφήν με το καταπράσινον χορτάρι, το οποίον εμεταμορφώνετο σταδιακάν εις έναν ατέλειωτον στρώμαν πλήρες πεών εν χαλάσει εν μέσω τροφοδοτών μαστών. Κι ούτος όλο και επλησίαζεν τη Μητέραν κερασιάν.

Καθώς προσέγγιζεν, η ερωτικήν ενέργειαν επλημμύριζεν τον αέραν ώσπου καυλοπυρέσσων αφιχθείς έμπροσθεν της Μητρός κερασιάς υποδυόμενη ήδη τη μορφήν της Παγγυνής εν οίστρω με το ευωδιάζον αιδοίο της όπως αποστέλλει χυμικούς παλμούς έλκοντες την εφοδεύουσα ψωλήν του εις τον στόχον της. Και την ώρα που το ερωτικόν του όργανον διάβαινε την πύλη των επιθυμιών, ο χαίνων και εν ηδονεί παλλόμενος πρωκτός του υποδεχόταν το μεγαλοπρεπήν πούτσον του Πανανδρός ενώ τριγύρω ροδαλές γυμνές παιδίσκες είχαν στήσει χορό κι άγουροι νεανίες εμαλακίζοντο στο συμπαντικό ρυθμό του έρωτος. Εκεί, κι εν μέσω βροχής ανθοπετάλων, οι τρεις έσονται εις σάρκαν, ή μάλλον εις ουσίαν μίαν. Το πρωτόπλασμαν της δημιουργίας, η γενεσιουργός δύναμις εν πλήρει δράση να αναδύεται απ'την οργασμική ένωση των τριών οδηγώντας στην Πανσπερμία. Κι όλο το σύμπαν να δονείται στον εκστατικό ρυθμόν του Πανοργασμού.

Εδώ και πέντε συνεχείς ημέρες εβίωνε το αυτό όνειρο κι εβρίσκετο κάθε πρωία ολοένα κι πιο καυλωμένος χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει το γενεσιουργόν αίτιον αύτου του συμβολισμού.

Τι συνέβαινε;

3 σχόλια:

chmarni είπε...

Παρτούζα με τις κερασιές??? Γαμώ τις φαντασιώσεις !!!
Αλλά άντε το πήδηξα τη κερασιά το καταλαβαίνω (τρόπος του λέγειν), αλλά ταυτόχρονα με πηδούσε ο κερασιός μου κάνει κάτι !!! (και αδερφή και από αρσενική κερασιά ???).
Αλλά τελικά ένα όνειρο είναι και αυτά πολλές φορές δεν ελέγχονται. Αλλά και πάλι, ονείρωξη για τη πάρτη μιας κερασιάς ???
Σε καμία περίπτωση δε χλευάζω, απλός προσπαθώ να μπω στο κλίμα του Εμπειρίκου με λίγο ποιο κυνική διάθεση. Εξάλλου δε ξέρεις μπορεί η κερασιά να βγάζει γούστα που δεν τα έχουμε φανταστεί...

Υ.Γ Ένα παραδοσιακό Ελληνικό αποκριάτικο τραγουδάκι έλεγε: Ανέβηκα στη πιπεριά να κόψω ένα πιπέρι...
Τώρα μπορούμε να λέμε: ανέβηκα στη κεράσια για να τη πηδήξω...

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Είσαι σε κυνική διάθεση και δε με πιάνεις. Το ξέρω όμως ότι μπορείς...

Α, και το κλίμα δεν είναι του Εμπειρίκου αλλά οι επιρροές. Μια φτωχή προσπάθεια να υιοθετήσω το ύφος γραφής του. Διάβασε το Μέγα Ανατολικό και θα καταλάβεις!

chmarni είπε...

Όντος η διάθεση μου είναι άκρος κυνική και τι άλλο θα μπορούσε να είναι με το γαμήσι που τρώω. Σίγουρα όμως σε καμία περίπτωση η διάθεση μου δεν είναι να χλευάσω, ειδικά σε αυτό το Post που γνωρίζω πόσο καιρό θέλεις να γράψεις κάτι σε “επιρροές Εμπειρίκου” .