Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2008

Πρωτοχρονιά με Tiger Lillies


Δευτέρα, 31.12.2007, 23:30, Dampfzentrale, Bern. Ξαφνικά άλλαξε η αισθητική, δεν είμαστε πια Ελβετία, αλλά Γερμανία, Βερολίνο. Ο ιππέας (ή αναβάτης αν προτιμάτε, αδ) δίσκων (ιδ) εναλλάσσει κομμάτια του μεσοπολέμου, πριν την άνοδο του ναζισμού τότε που ανθούσε η τζαζ στη Γερμανία αλλά και γαλλόφωνα και γερμανόφωνα κομμάτια της ίδιας περιόδου. Άλλωστε κι ο ίδιος είναι φιγούρα που προέρχεται απ'την ίδια εποχή. Drei, zwei, ein... Ο εν λόγω ιδ (αδ) μας ανακοινώνει την έναρξη της νέας χρονιάς αφήνοντας να παίξει στο γραμμόφωνό του ένα ρεμπέτικο του μεσοπολέμου. Αυτό θα πει φλασιά! Προς στιγμή δεν ξέραμε που είμαστε...

Τρίτη, 01.01.2008, 00:30. Πριν λίγα λεπτά είχαν ανοίξει οι πόρτες και περάσαμε στη διπλανή αίθουσα περιμένοντας την έναρξη της παράστασης. Διότι με τους Tiger Lillies περί παράστασης πρόκειται κι όχι απλά συναυλίας. Κι η παράσταση αρχίζει. Μ'αυτό το αμάλγαμα τζαζ, καμπαρέ, όπερας, τσιγγάνικης (κι άλλης) μουσικής ερμηνευμένη μέσα απ'το φίλτρο της απίστευτης θεατρικότητας του Martyn Jacques, της σουρεαλιστικής λογικής του Adrian Huge και της τζαζ σοβαροφάνειας του Adrian Stout (τον οποίο απ'τη γωνιά που το βλέπαμε νομίζαμε ότι είχαμε απέναντί μας το Steve Buscemi). Ένα μουσικό καλειδοσκόπιο, μια συνδυασμένη κωμωδία (κάτι από Charlot, Monty Python κι άλλα, αλλά και πρωτογενές χιούμορ), μια θεματολογία βγαλμένη απ'την καθημερινότητα του περιθωρίου μιας άλλης αλλά και της δική μας εποχής (με την ηρωίνη να μας φτύνει κατάμουτρα τα κατορθώματά της, το τζιν, τον αυνανιζόμενο Δημητράκη, την αγωνιώδη προσπάθεια αφόδευσης με απανωτά φυσήματα, και πολλά άλλα). Μια παράσταση που ήρθε να κλείσει άδοξα με την αυτοκτονία του Adrian Huge επί σκηνής, αφού μας έπαιξε ντραμς φτύνοντας τα χάπια που πήρε, και το Martyn Jacques να μας ανακοινώνει ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν μετά το θάνατο κι όταν ακούστηκαν απ'το κοινό οι πρώτες αντιρρήσεις να μας χαιρετά μ'ένα fuck you και τη γνωστή χειρονομία που το συνοδεύει. Ευτυχώς μετά από λίγο βγήκε ο Adrian Stout παίζοντας στο πριόνι του το χαρακτηριστικό ήχο που συνοδεύει την παρουσία των φαντασμάτων κι έτσι ολοκληρώθηκε το encore, μ'ένα φάντασμα στα ντραμς...

Μια πολύ καλή εισαγωγή στο νέο έτος!

And so your life's been a success
And you have pleasure in excess
Don't worry it will all end soon
The crack of doom is coming soon

Ευτυχές το σωτήριον έτος 2008!

Δεν υπάρχουν σχόλια: