Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2008

Όταν Πονά Ένας Φίλος

Ξέρω φίλε πονάς. Το διαβάζω στα γραπτά σου, το ακούω στη φωνή σου, το βλέπω στα μάτια σου. Θέλω να ξέρεις ότι είμαι πάντα δίπλα σου. Έχεις ένα στήριγμα. Μπορεί τα λόγια μου να μην είναι τα ιδανικά αλλά η ψυχή μου είναι μαζί σου. Ξέρω ότι τώρα νιώθεις ότι κανείς δε σε καταλαβαίνει αλλά δεν είναι αλήθεια. Σε καταλαβαίνω φίλε μου, κατανοώ τον πόνο σου αλλά δεν το ζω. Αυτός ο πόνος σου ανήκει για την ώρα. Ζήσε τον, ξέροντας ότι κάποιος είναι δίπλα σου να σε κρατήσει αν πέσεις. Διότι ακόμη κι αυτός ο πόνος είναι ζωή.
Σ'αγαπώ φίλε μου!

If you're leaving close the door.
I'm not expecting people anymore.
Hear me grieving, I'm lying on the floor.
Whether I'm drunk or dead I really aint too sure.
I'm a blind man, I'm a blind man and my world is pale.
When a blind man cries, lord, you know there ain't no sadder tale.

Had a friend once in a room,
Had a good time but it ended much too soon.
In a cold month in that room
We found a reason for the things we had to do.

I'm a blind man, I'm a blind man, now my room is cold.
When a blind man cries, lord, you know he feels it from his soul.

1 σχόλιο:

chmarni είπε...

Εδώ στη γιορτή του πόνου
Ντύνομαι να μην κρυώνω
του Ουλιάνωφ το μειδίαμα
Σαντάλια του Χριστού, φορώ στα πόδια μου
Πραίτορες, βράχοι πάνω μου σωρό
μα 'γω θα αναστηθώ...