Κυριακή, 9 Μαρτίου 2008

Στάσου

Μια στιγμή, το έρεβος,
μια άλλη στιγμή, η όαση,
κι ανάμεσά τους μια χρονική μαρμαρυγή.
Κι εσύ τρέχεις, δειλά,
αθόρυβα, να προφτάσεις. Τι;
Όλοι περνούν δίπλα σου,
αλλά εσύ δε συναντάς κανένα,
παρά μονάχα για μια στιγμή.
Κι ύστερα πάλι τρέχεις...
Τώρα είναι πλέον αργά,
αλλά ακόμη τρέχεις, τρέχεις.
Άλλωστε είναι το μόνο που ξέρεις...
Και τώρα στο τέλος αποφάσισες
να γυρίσεις και δεις πίσω.
Τους είδες τότε να τρέχουν κι αυτοί,
και να σου ζητούν να σταματήσεις,
ένα άστρο πέφτει, αργά,
αναριγείς και σταματάς.
Κι ο χρόνος σε προσπερνά...

2 σχόλια:

chmarni είπε...

Πίσω μου πάγοι που προσεύχονται ν' αρπάξουν φωτιά
Μπροστά μου πάγοι που περιμένουν να παγώσουν
Και ανάμεσα τους μια άγρια πονεμένη στιγμή που περιμένει πληρωμή, ναι περιμένει πληρωμή...
Από μια άδεια καρδιά κι από ένα άδειο κορμί...

Δε ξέρω αν θυμάμαι σωστά τους στίχους, αλλά αυτό μου ήρθε στο μυαλό...

"Αν μια άδεια καρδιά" Τρύπες...

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Ωχ, αν σου θυμίζει Τρύπες, με βάζει σε σκέψεις...