Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008

Dangerous Bloggers...

Όσο και αν κανείς προσπαθήσει να αγνοήσει τα όσα ακούστηκαν γράφτηκαν περί Bloggers τη τελευταία εβδομάδα αυτό είναι αδύνατο.
Έτσι παρά το γεγονός, ότι η προσωπική μου επιλογή είναι, να μείνω λίγο μακριά από τα θέματα της επικαιρότητας (γιατί τέτοια που είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει κανείς είναι να μείνει μακριά της), εντούτοις δεν αντέχω να μην αποτυπώσω κάποιες σκέψεις επί του θέματος.
Κάποιοι στη κυβέρνηση καθώς και στη πολιτική παράταξη που φέρει το όνομα Λ.Α.Ο.Σ ενοχλήθηκαν από τα όσα έγραψε ένα συγκεκριμένο Blog. Ακούστηκαν διάφορα περί αλητείας και συκοφαντίας κρυμμένης πίσω από την ανωνυμία. Και ως εδώ δε τρέχει και τίποτα. Είναι σύνηθες πρακτική σε αυτή τη “χώρα” ξαφνικά να ανακαλύπτεται ένα θέμα, υπαρκτό ή ανύπαρκτο, και στη συνέχεια να εξωραΐζεται. Το όλο θέμα με τα Blogs άρχισε να γίνεται πολύ ενδιαφέρον όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος βγήκε στο Press Room και μίλησε για νομοθετική ρύθμιση του όλου θέματος. Φυσικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης αντέδρασαν (με τη σχετική πάντα υποκρισία) όπως θα αντιδρούσε και η κυβερνώσα παράταξη την εποχή που ήταν αντιπολίτευση. Άρχισε να βγάζει και πολύ γέλιο, όταν ο πρόεδρος του Λ.Α.Ο.Σ, καλούμενος από μέσα μαζικής ενημέρωσης προκειμένου να σχολιάσει το Μακεδονικό και χωρίς να ερωτάτε έκανε αναφορά στο “μεγάλο πρόβλημα” των Blogs.
Αποτελεί πλέον κοινή πεποίθηση σε αυτή τη χώρα, ότι μέσα μαζικής ενημέρωσης, επιχειρηματίες και κόμματα (τουλάχιστον εξουσίας) συναλλάσσονται σε όλα τα επίπεδα δημιουργώντας τη πολύ γνωστή έννοια της διαπλοκής. Εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι οι δημοσιογράφοι οι οποίοι εργάζονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ενίοτε υποχείρια αυτών ενώ άλλες φορές και αν μιλάμε για τα κορυφαία ονόματα του χώρου, είναι αυτοί οι οποίοι χαράσσουν τη γραμμή. Έτσι και με το τρόπο αυτό το σύστημα έχει καταφέρει να ελέγξει το δημόσιο γραπτό και προφορικό λόγο.
Αυτό που συμβαίνει με τα Blogs είναι λοιπόν κάτι πολύ απλό. Πρώτων ο Blogger δεν γράφει κάτω από κάποιο καθεστώς υπαλληλικής ή επαγγελματικής σχέσης. Έτσι ο βιοπορισμός του δεν έχει καμία σχέση με αυτή του τη δραστηριότητα. Ο blogger είναι ένας άνθρωπος που καταρχήν έχει τη δυνατότητα και τη πρόσβαση στη τεχνολογία που λέγεται Internet. Έτσι μεταξύ άλλων αξιοποιεί τη δυνατότητα αυτή ως ένα παράθυρο στην ελευθερία της έκφρασης του. Αλλά μήπως σ’ αυτή τη “χώρα” κάποιος δεν έχει το δικαίωμα να εκφραστεί δημόσια, εάν δεν είναι επαγγελματίας ; Μήπως η ραγδαία και αναπόφευκτη ανάπτυξη του Internet και η όλο και αυξανόμενη τάση προς χρήση αυτού, ταράζει το όμορφο τοπίο της ενημέρωσης και της έκφρασης που έχει στηθεί από το 1989 μέχρι σήμερα;
Υπάρχει βέβαια και η άποψη που λέει ότι πως μπορεί ο καθένας να γράφει το οτιδήποτε και ο οποιοσδήποτε να έχει ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό. Τι συμβαίνει για παράδειγμα όταν το αντικείμενο είναι παιδική πορνογραφία. Και πως μπορεί να ελεγχθεί η πρόσβαση ανήλικων σε συγκεκριμένους δικτυακούς τόπους.
Καταρχήν πολλά από τα παραπάνω θέματα τα επιλύει η ίδια η τεχνολογία. Υπάρχουν για παράδειγμα πολύ εύκολα τρόποι να απαγορεύσει κάποιος στον H/Y που χρησιμοποιεί ένας ανήλικος να έχει πρόσβαση σε ιστοσελίδες με συγκεκριμένο περιεχόμενο και θεματολογία. Η βασικότερη όμως απάντηση που μπορεί να δώσει κανείς είναι η εξής. Δε μπορεί να καθίσταται επικίνδυνο το μέσο επειδή στη χώρα μας έχουμε ένα σύστημα παιδείας το οποίο δεν έχει εξασφαλίσει βασικές γνώσεις ως προς τη χρήση αυτού. Ούτε μπορούμε να λέμε ότι είναι το Internet επικίνδυνο επειδή κάποιοι πολίτες δεν έχουν τη στοιχειώδη κριτική σκέψη να διαχωρίσουν το ακίνδυνο από το επικίνδυνο. Εξάλλου το χειραγωγημένο σύστημα των μέσων μαζικής ενημέρωσης ευθύνεται για αυτή τη κατάσταση.
Κλείνοντας λοιπόν αυτό το Post θα ήθελα να πω τα εξής. Καταρχήν η έκφραση είναι αναφαίρετο δημοκρατικό και ατομικό δικαίωμα και ανήκει σε όλους τους ανθρώπους και όχι μόνο σε αμειβόμενους επαγγελματίες.
Δεύτερον το Internet και η χρήση αυτού μπορεί όντως να είναι επικίνδυνη. Το ίδιο όμως ισχύει και για τη χρήση του ηλεκτρικού ρεύματος. Δεν έχει νομοθετήσει όμως κανείς περί του περιορισμού της χρήσης του. Επομένως η μόνη μέθοδος αντιμετώπισης του θέματος είναι η καλή γνώση της χρήσης αυτής της τεχνολογίας και η κριτική σκέψη των πολιτών.
Τέλος θα στεναχωρηθώ ως δημοκρατικός πολίτης και υπέρμαχος της ελευθερίας της έκφρασης, εάν υπάρξει νομοθετική παρέμβαση ή αλλιώς λογοκρισία, στη χρήση και στη πρόσβαση του Internet. Από την άλλη όμως με τον τρόπο αυτό η Ελληνική κυβέρνηση, θα μου δώσει τη δυνατότητα να εκπληρώσω ένα μεγάλο απωθημένο μου. Μετά από 34 χρόνια ζωής και όντας φορέας συγκεκριμένων απόψεων και αντιλήψεων, θα περάσω πλέον ως Blogger, στη παρανομία. Επιτέλους θα είμαι και εγώ στους εχθρούς του συστήματος. Απανταχού δημοκρατικοί Bloggers αυτής της χώρας σκεφτείτε κάτι συγκλονιστικό. Τέτοια ζημιά στη δεξιά κάναμε μόνο εμείς και ο Άρης Βελουχιώτης…

Με εκτίμηση,
Chmarni, The Blogger…

2 σχόλια:

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Σχετικό σχόλιο έκανα σ'ένα άρθρο του Old Boy.

Συνεχίζοντας: Blogger είναι κάποιος που γράφει σε blog. Το αν είναι πληρωμένος ή όχι δεν μπορείς να το ξέρεις, ούτε το τι εξυπηρετεί. Τα ιστολόγια έδωσαν φωνή στον απλό πολίτη να εκφραστεί. Κι αυτό είναι θετικό. Κι ακριβώς γι'αυτό βρήκαν το δρόμο κι οι ρουφιάνοι. Αλλά να μη δίνουμε στη λέξη blogger ένα ιδεολογικό περιεχόμενο που δεν έχει. Τώρα αν η κυβέρνηση καταφέρει να μας κάνει να αναφωνήσουμε bloggers του κόσμου (μάλλον της Ελλάδας), ενωθείτε! (κι έχουμε δει πράματα και θάματα απ'αυτήν την κυβέρνηση)...

chmarni είπε...

Νομίζω ότι και εγώ στο άρθρο μου αυτό γράφω. Δεν έχω καμία διάθεση να δώσω ιδεολογικό περιεχόμενο στα Blogs. Τώρα αν η κυβέρνηση μου δώσει τη δυνατότητα να αισθανθώ λίγο εν παρανομία και το σύστημα μαχόμενος, θα το δεχθώ με μεγάλη μου χαρά…
Αδερφέ μου οι άνθρωποι είναι τόσο κρετίνοι που έχουν καταφέρει να κάνουν το συγκεκριμένο Blog γνωστό στο πανελλήνιο μέσα σε μία εβδομάδα. Φαντάζομαι η αναγνωσιμότητα του συγκεκριμένου ιστολογίου θα έχει τριπλασιαστεί μέσα σε αυτή την εβδομάδα…