Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008

Μακεδονία ξακουστή ή τρεις λαλούν και δύο χορεύουν - Part 2

Μιας και πήρα φόρα με την επικαιρότητα να συνεχίσω λοιπόν…
Και το θέμα δε θα μπορούσε να είναι άλλο, από τις διαπραγματεύσεις που αυτές τις μέρες διεξάγονται σχετικά με την ονομασία που θα έχει η γειτονική χώρα FYROM.
Θέλω να ξεκινήσω τις σκέψεις μου από κάποια παράλογα πράγματα που ακούγονται, γράφονται και συζητούνται τις τελευταίες ημέρες.
Κατατέθηκε από τον ειδικό διαμεσολαβητή του ΟΗΕ εδώ και μία περίπου εβδομάδα πρόταση διευθέτησης του θέματος που έχει ανακύψει εδώ και 17 περίπου χρόνια σχετικά με την ονομασία της γειτονικής χώρας. Η πρόταση αυτή δε δόθηκε ποτέ στη δημοσιότητα και η όποια ενημέρωση αφορά διαρροές που αναμεταδίδονται από τα ελεγχόμενης αξιοπιστίας Ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Κατόπιν αυτού ακολούθησαν δημοσκοπήσεις οι οποίες διενεργήθηκαν για λογαριασμό των αμφισβητούμενης αξιοπιστίας Ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Στις δημοσκοπήσεις αυτές λοιπόν ο “κυρίαρχος” Ελληνικός λαός παίρνει θέση κατά συντριπτική πλειοψηφία υπέρ της καμίας χρήσης του όρου Μακεδονία ή παράγωγου αυτού. Αλλά εντέλει η βάση πάνω στην οποία διεξάγονται αυτές οι δημοσκοπήσεις είναι οι διαρροές επί της διαμεσολαβητικής πρότασης.
Κάτι το οποίο βέβαια θα μπορούσε ως εδώ να σχολιάσει κανείς είναι το εξής. Και ποιος είναι ο κυρίαρχος (που μόνο κυρίαρχος δεν είναι) Ελληνικός λαός που θα επιβάλει σε ένα άλλο κράτος τη συνταγματική του ονομασία.
Για τα λάθη που ιστορικά έχουν γίνει, με αποτέλεσμα σήμερα πάνω στο θέμα αυτό να πατάνε πολιτικές παρατάξεις και ακραίες κοινωνικές ακροδεξιές ομάδες (ή νομάδες), έχω μιλήσει στο παρελθόν και δε σκοπεύω να επαναληφθώ.
Φυσικά το όλο θέμα δεν εξαντλείται στην ονομασία, αλλά προκύπτουν και άλλα θέματα σχετικά με σύμβολα, διαβατήρια, αεροδρόμια καθώς και για τα πνευματικά δικαιώματα της λέξης Μακεδονία. Και πέραν λοιπόν της ονομασίας εγείρονται θέματα στα οποία η ευθύνη των γειτόνων είναι τεράστια. Δημοσιεύσεις από χάρτες που περιλαμβάνουν τη Θεσσαλονίκη και τη Κατερίνη είναι συχνό φαινόμενο. Επίσης κατά καιρούς έχουν κυκλοφορήσει χαρτονομίσματα με έμβλημα τον Λευκό πύργο. Αλλά το πιο εκνευριστικό είναι η αδιαλλαξία που δείχνουν οι γείτονες σε αυτή τη διαπραγμάτευση νιώθοντας την υποστήριξη του θείου Sam. Εδώ πρέπει κάποιος να τους πει ότι όταν η συγκυρία θα είναι διαφορετική μπορεί ο θείος Sam να περάσει από εκεί να τους αφήσει μερικές από τις βόμβες του για να μην του λήξουν και του μείνουν στα χέρια.
Το ζητούμενο όμως δεν είναι τι κάνει ή τι επιδιώκει το γειτονικό κράτος, άλλα τι κάνουμε και τι επιδιώκουμε εμείς. Στην Ελλάδα για άλλη μία φορά, το βασικό κριτήριο για το χειρισμό του θέματος είναι το επικοινωνιακό. Και με δεδομένο ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν 80 % ποσοστό να αρνείται κάθε χρήση του ονόματος Μακεδονία ή παράγωγου αυτού από τη γειτονική χώρα, η Ελληνική κυβέρνηση έχει περιέλθει σε δύσκολη και αμήχανη θέση. Είναι προφανές ότι βρίσκεται ανάμεσα στα ευρήματα των δημοσκοπήσεων αλλά και των πιέσεων του θείου Sam. Οπότε φαντάζομαι ότι μία αναβολή θα τη βόλευε αφάνταστα. Είναι κάτι σαν τις περιπτώσεις της διαφθοράς που καταλήγουν στο αρχείο. Εδώ όμως υπάρχουν τα συμφέροντα του “συμμάχου” στη περιοχή τα οποία πάση θυσία πρέπει να εξυπηρετηθούν.
Το σκηνικό γίνεται ακόμη πιο όμορφο με το κόμμα του ΛΑ.Ο.Σ και τον αρχηγό του να διοργανώνουν συλλαλητήρια και να ζητούν δημοψηφίσματα. Αυτή τη φορά βέβαια απουσιάζει ένας βασικός τους σύμμαχος. Ποιος άλλος η εκκλησία βέβαια. Είναι προς τιμή του νέου αρχιεπισκόπου η απόφαση του να κρατήσει αποστάσεις, απομονώνοντας έτσι ακραία φαινόμενα τύπου Άνθιμου.
Κλείνοντας αυτή τη σύντομη παρέμβαση μου θα ήθελα να ευχηθώ για τα εξής. Καταρχήν να μπορέσει κάποιος επιτέλους να εξηγήσει στον κυρίαρχο Ελληνικό λαό ότι η χώρα μας δε μπορεί και δε θέλει (ελπίζω) να είναι ο νταβατζής των Βαλκανίων. Γιατί μόνο ως κάτι τέτοιο μπορώ να εκλάβω τη δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού ότι η πρόσκληση σε διαπραγματεύσεις ένταξης της FYROM σε Ε.Ε και ΝΑΤΟ περνάει μέσα από την επίλυση των διαφορών της με την Ελλάδα.
Κατά δεύτερον θα ήθελα να ευχηθώ η γειτονική χώρα να απαλλαγεί από την ακροδεξιά και εθνικιστική κυβέρνηση που έχει και να επικρατήσουν και εκεί ποιο μετριοπαθείς και υγιείς πολιτικές αντιλήψεις προκειμένου να δοθεί μία λύση στο όλο θέμα.

3 σχόλια:

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Αλήθεια τι θα λέγαμε εμείς αν οι γείτονες μας ζητούσαν να αλλάξουμε το όνομα Ελληνική Δημοκρατία σε Νέα Ελληνική Δημοκρατία ή Νεοελληνική Δημοκρατία;

chmarni είπε...

Το ΛΑ.Ο.Σ θα σχημάτιζε κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας (γιατί όχι και εθνικής παλιγγενεσίας)
το θέμα όμως είναι αν δημοσκοπήσεις που θα γίνονταν στο γειτονικό κράτος θα έβγαζαν με ποσοστό 80% καμία χρήση του όρου Ελλάδα ή παράγωγου αυτού !!!!!

giati_baba? είπε...

Πλάκα θα είχε!Να ακούσω Άδωνι να φωνάζει και τι στο κόσμο!Ο τύπος όταν ορίεται θυμίζει τραβεστί στη Συγγρού...
(Να ζητήσω ένα μεγάλο συγγνώμη από τα τραβεστί της Συγγρού...είναι όντως βαρύ αυτό που έγραψα...)
Chmarni με κάλυψες...