Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2008

Τι είναι αυτό που το λένε Rock;

Πολλές φορές χρησιμοποιούμε τις εκφράσεις, Rock κατάσταση, Rock σκηνικό, Rock τύπος, Rock γκόμενα κοκ...
Τι όμως στ' αλήθεια είναι Rock; Rock καταρχήν είναι το αυθεντικό και το γνήσιο. Rock είναι η ελευθερία στο τρόπο ζωής, στο τρόπο σκέψης και στο τρόπο έκφρασης. Rock είναι ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Rock είναι να αγαπάς τους φίλους σου. Rock είναι να πονάς και να μην τους έχεις κοντά σου. Rock είναι μία πράξη ανθρωπιάς που κάποτε κάναμε και ποτέ δε μιλήσαμε για αυτή σε κανένα. Rock είναι η γυναικάρα που είδαμε στο δρόμο, στο μετρό, στο λεωφορείο και μας κόπηκαν τα γόνατα. Ακόμη ποιο Rock είναι η στιγμή που καταλάβαμε ότι αυτή το κατάλαβε. Rock είναι η πιώμα που ρίξαμε όταν ήμασταν ερωτικά απογοητευμένοι.
Rock είναι η στιγμή που βρήκαμε τη δύναμη να ζητήσουμε συγνώμη. Rock είναι η στιγμή που η ψυχή μας συγχώρεσε πραγματικά. Rock είναι να ταξιδεύεις άφραγκος με ένα σακίδιο στον ώμο. Rock είναι να είσαι καταρρακωμένος και να σου φύγει ένα αυθόρμητο χαμόγελο στη θέα ενός παιδιού. Rock είναι η ελπίδα και η πίστη για ένα καλύτερο αύριο. Όχι για σένα, για όλους... Rock είναι η δύναμη του νικάς τον εγωισμό σου. Rock είναι το δίκαιο, είναι αυτό που στην κάθε αρνητική μας σκέψη μας κάνει και αισθανόμαστε άσχημα. Rock είναι να πηγαίνεις κόντρα στο ρεύμα, να υπομένεις τη χλεύη και την απόρριψη θεωρώντας ότι στο τέλος θα δικαιωθείς. Rock είναι η ποίηση και η τέχνη. Rock είναι ένα τριαντάφυλλο με αγκάθια που μας ματώνει το χέρι. Rock με μία ποιο ντανταϊστική προσέγγιση είναι να γαμοσταυρήσεις τον κάφρο και να το ευχαριστηθεί η ψυχή σου. Rock είναι η επιστροφή στο τόπο του “εγκλήματος”.
Rock είναι η προσμονή και η αντάμωση. Rock είναι να λες για πάντα και να το πιστεύεις. Rock είναι το γιατί που αναφωνήσαμε τη στιγμή της αποτυχίας και της απογοήτευσης. Rock είναι η ευφορία που νοιώσαμε όταν είδαμε τη προσπάθεια μας να δικαιώνεται.
Rock είμαστε εγώ και εσύ που ξεκινήσαμε το πρωί να πάμε στη δουλειά μας βιαστικοί, και πέσαμε τυχαία ο ένας πάνω στον άλλο. Μα δεν διαπληκτιστήκαμε, ανταλλάξαμε απλός ένα χαμόγελο και συνεχίσαμε για τις δουλειές μας...
Rock είναι το παρακάτω τραγούδι. Rock είναι ο φίλος που μου έμαθε να ακούω αυτή την υπέροχη μπάντα και που τα τελευταία 10 χρόνια έχω συναντήσει δύο φορές. Rock είναι αυτό που νιώθω γράφοντας αυτό το Post...



In the shuffling madness
of the locomotive breath,
runs the all-time loser,
headlong to his death.
He feels the piston scraping --
steam breaking on his brow --
old Charlie stole the handle and
the train won't stop going --
no way to slow down.
He sees his children jumping off
at the stations -- one by one.
His woman and his best friend --
in bed and having fun.
He's crawling down the corridor
on his hands and knees --
old Charlie stole the handle and
the train won't stop going --
no way to slow down.
He hears the silence howling --
catches angels as they fall.
And the all-time winner
has got him by the balls.
He picks up Gideons Bible --
open at page one --
old Charlie stole the handle and
the train won't stop going --
no way to slow down.

4 σχόλια:

giati_baba? είπε...

Rock είναι η μελωδία που κάνει τη ψυχή μας να τραγουδά...
(Άσχετο...Ξενύχτι με ''στήσιμο'' νέου υπολογιστή...Αυτό σίγουρα δεν είναι Rock, αλλά είχα χρόνια να το κάνω και μου είχε λείψει...)
Οπότε Rock είναι να γράφεις άσχετα πράγματα σε σχόλιο σου σε ένα πολύ ωραίο κι αισιόδοξο post...

chmarni είπε...

Κάτι άλλο που σίγουρα δεν είναι Rock είναι η κόπωση που έχω από το γαμήσι (στη δουλεία, μη παρεξηγηθώ)που τρώω όλο αυτό το καιρό.
Γενικά ότι έχει σχέση με εργασία, δουλεία, επαγγελματικές & οικονομικές υποχρεώσεις είναι (για να εισάγω και μία καινούρια έννοια)αντί-Rock.
Και μιας και μιλάμε για Rock να δώσω μία από τις ποιο Rock εικόνες που έχω ever.
Την ίδια ημερομηνία που έπρεπε να παρουσιαστώ στη μαμά πατρίδα παρουσιαζόταν και ένας συμφοιτητής μου με τον οποίο κάναμε αρκετή παρέα. Πέντε μέρες πριν έχουμε βγει για ποτά εγώ αυτός ο συμφοιτητής μου και αυτός που αναφέρω στο κύριο σώμα του Post ότι μου έμαθε να ακούω αυτή την υπέροχη μπάντα (Jethro Tull),ο οποίος είχε περίπου 10 ημέρες που είχε απολυθεί από τον στρατό. Αφού ήπιαμε τα σχετικά (δε μας προλάβαινε η Bar woman)ξεκινήσαμε να επιστρέψουμε σπίτια μας με τη ψυχολογία στο ναδίρ. Θυμάμαι τον φίλο με τον οποίο παρουσιαζόμασταν την ίδια μέρα, σε ένα πλατύσκαλο πολυκατοικίας στη Τσιμισκή (κεντρικός δρόμος στη Θεσσαλονίκη) να κλαίει απαρηγόρητος. Το Rock στην όλη ιστορία είναι η ανάγκη που ένοιωσα να τον πιάσω από τον ώμο και να κλάψουμε παρέα...

Gavakas είπε...

Tί είναι η μουσική;

Τι είναι περα απο τον ρυθμό, που σε κάνει να κουνάς το πόδι, πέρα απο την αρμωνία του μουσικού με το όργανο, οι οποίοι πλάστηκαν να συναντήσει ο ένας τον άλλο και τελος τι ειναι πέρα απο συναίσθημα, αυτό που κάνει την καρδιά του καθενός απο εμάς, να επιλέγει το είδος της μουσικής που θα ακούει την κάθε στιγμή της ζωής του.

Από το προσωπικό μου blog:
http://gavakas.blogspot.com/2008/02/blog-post_06.html

Οσο για τους Tull τι να πείς...!!!

Xrhstos Frik είπε...

ROCK EINAI POU GOUSTARW OLO AFTO POU DIAVASA MAZI ME TA SXOLIA KAI 8A TO ANADHMOSIEFSW STO BLOG MOU! http://radiomusicrock.bogspot.com
ROCK LIWPN EINAI ENA MEGALO GOYSTARO!