Πέμπτη, 22 Μαΐου 2008

Ένας τόπος που ποτέ δεν αγάπησα

Περίεργα τα συναισθήματα που κυριαρχούν στην εκκίνηση της προσπάθειας να γράψω δύο λόγια για το τόπο από τον οποίο κατάγομαι και φυσικά μεγάλωσα. Πρόκειται λοιπόν για ένα χωριό, χιλίων κατοίκων, σαράντα περίπου χιλιόμετρα δυτικά της Θεσσαλονίκης. Το χωριό μου βρίσκεται στη καρδιά του κάμπου της Θεσσαλονίκης ο οποίος είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στην Ελλάδα μετά από αυτόν της Θεσσαλίας.
Πολλοί θα έχουν διαβάσει το γνωστό βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα “Τα μυστικά του βάλτου”. Το χωριό μου λοιπόν είναι ο βάλτος. Δημιουργήθηκε το 1938 έπειτα από τα αποξηραντικά έργα που έγιναν στη πάλε ποτέ λίμνη των Γιαννιτσών. Η κύρια ασχολία των κατοίκων, όπως και αυτών των γειτονικών χωριών, είναι οι αγροτικές καλλιέργειες. Το κυρίαρχο προϊόν το οποίο παράγεται, είναι το βαμβάκι.
Οι κλιματολογικές συνθήκες στη περιοχή δεν είναι ότι καλύτερο. Η υπερβολική υγρασία είναι το βασικό στοιχείο σε σχέση με το κλίμα που επικρατεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός δύσκολου χειμώνα όπου το κρύο είναι ανυπόφορο και ενός αποπνιχτικού καλοκαιριού. Οι κλιματολογικές συνθήκες σε συνδυασμό με τα πολλά και βαλτώδη νερά ευνοούν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού τη παρουσία κουνουπιών καθώς και άλλων συμπαθών εντόμων με αποτέλεσμα η έκθεση σε ανοικτό χώρο να καθίσταται κάπως προβληματική.
Οι άνθρωποι έχουν μία περίεργη νοοτροπία την οποία πάντα δυσκολευόμουν να κατανοήσω. Δε θέλω να γράψω κάτι κακό αλλά πάντα ήμουν αντίθετος με την κρατούσα αισθητική και νοοτροπία που επικρατούσε. Έτσι πάντα οι άνθρωποι με τους οποίους είχα στενή προσωπική σχέση ήταν λίγοι. Δεν αντιπαθώ τους συγχωριανούς μου, θα ήταν ρατσιστικό να πω κάτι τέτοιο. Απλά νιώθω ότι δε ταιριάζω και πολύ. Σε κάθε περίπτωση όμως αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν ένα κομμάτι από τη ζωή μου.
Όμως υπάρχει κάτι που μου λείπει. Υπάρχει κάτι το οποίο δεν είναι όμορφο, δεν είναι ίσως μοναδικό και ίσως δεν είναι κάτι σπουδαίο. Αναφέρομαι στα χρώματα και στη μυρωδιά. Είναι ιδιαίτερα τα χρώματα που επικρατούν κατά την άνοιξη και το φθινόπωρο. Επίσης ιδιαίτερη είναι η μυρωδιά στη περιοχή το φθινόπωρο, λόγο της υγρασίας που πέφτει στα αγροτεμάχια ακριβώς μετά το πέρας των καλλιεργειών. Είναι εικόνες και αρώματα που είναι συνυφασμένες με τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια. Δεν είναι λίγες οι στιγμές που θα ήθελα να ήμουν εκεί και να έκανα μία βόλτα στο βάλτο. Μία βόλτα που θα ήμουν ολομόναχος, αντικρίζοντας τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος όπως αυτό διαθλάται στην υγρασία της ατμόσφαιρας. Αντικρίζοντας τα χρώματα που μου ενέπνευσαν τα πρώτα μου όνειρα στη ζωή.
Πριν κάποιες μέρες ένας πολύ καλός φίλος μου έστειλε μέσω του facebook το παρακάτω τραγούδι. Η μπάντα ονομάζεται Mudcrutch και είναι ένα Reunion της μπάντας του Tom Petty από τα τέλη της δεκαετίας του 60. Το τραγούδι αυτό αποτέλεσε βασική αιτία στο να αναπολήσω το τόπο μου. Συνειδητοποίησα και κάτι ακόμη. Το πόσο σημαντικός άνθρωπος υπήρξε στη ζωή μου ο Tom Petty. Ήταν πάντα εκεί, σε κάθε δυσκολία, σε κάθε αποτυχία κάθε φορά που εγώ ήμουν αντιμέτωπος με τις ευθύνες μου. Και τώρα να, αυτός που με τα τραγούδια του υπήρξε για μένα πάντα στήριγμα και παρηγοριά ήρθε να μου θυμίσει εικόνες και αισθήσεις από τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια. Πέρασαν δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια από τότε που εγκατέλειψα το τόπο μου στη προσπάθεια να δημιουργήσω τις προϋποθέσεις για μία καλύτερη ζωή. Έζησα σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα μία ζωή πολύ διαφορετική από αυτή που θα ζούσα αν είχα παραμείνει στο χωριό. Αυτό το τραγούδι για κάποιο ανεξήγητο λόγο με έκανε να καταλάβω κάτι. Ότι όσα χρόνια και αν περάσωουν θα υπάρχει κάτι το οποίο θα παραμένει σταθερό. Θα είμαι πάντα ο θιασώτης του τίποτα, ο νοσταλγός του άυλου και του ανούσιου, ο εραστής του βάλτου.



Catfish pie in gris gris bag
I'm the lover of the bayou
Mark your doorstep with a half wet rag
I'm the lover of the bayou
Raised and swam with the crocodile
Snake-eye taught me the Mojo style
Sucking weed on chicken bile
I'm the lover of the bayou

I learned the key to the master look
I learned to float in the water clock
I learned to capture the lightning shock
I'm the lover of the bayou
And I got cat's an' teeth and hair for sale
I'm the lover of the bayou
Look out, look out, Baron Zombies on your tail
I'm the lover of the bayou

I cooked the bat in the gumbo pan
I drank the blood, drank the blood from a rusty can
Turned me into the Honga man
I'm the lover of the bayou

Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

In The Dutch Mountains

Όταν το αλλοπρόσαλλο θεωρείται φυσιολογικό, όταν το συμπέρασμα είναι ότι όλοι είναι τρελοί εκτός από εσένα, εκεί που το αφηρημένο συναντάει το ακατανόητο, τη στιγμή που η ψυχή λαχταράει τη κατανόηση, τη στιγμή που το μυαλό συναντάει τη παρανόηση, στο σημείο που η ζωή ανταμώνει με το θάνατο, όταν η φωτιά κουρασμένη ψάχνει απεγνωσμένα τη θάλασσα για να σβήσει, τότε που τα βουνά φύτρωσαν στην Ολλανδία περιμένοντας με λαχτάρα τα πρώτα χιόνια...



Ι was born in the valley of bricks
Where the river runs high above the rooftops
I was waiting for the cars coming home late at night
From the Dutch mountains
I was standing in the valley of rock
Up to my belly in an early fog
I was looking for the road to a green painted house
In the Dutch mountains
In the Dutch mountains
Mountains
I met a woman in the valley of stone
She was painting roses on the walls of her home
And the moon is a coin with the head of the queen
Of the Dutch mountains
Mountains
I lost a button of my shirt today
It fell on the ground
And it was rolling away
Like a trail leading me back
To the Dutch mountains
To the Dutch mountains
Mountains
I met a miller on the back of a cow
He was looking for the wind but he didn't know how
I said: Follow the cloud that looks like a sheep
In the Dutch mountains
In the Dutch mountains
In the Dutch mountains
Mountains
Mountains
Buildings