Κυριακή, 31 Αυγούστου 2008

Το παιχνίδι

Το πλήθος συγκεντρώθηκε από νωρίς. Έσπευσε να βρει καλή θέση για να απολαύσει το θέαμα. Ψώνισε Popcorn και αναψυκτικά και περιμένει με αγωνία. Η είσοδος στο Ring συνοδεύεται από τις έντονες αποδοκιμασίες του. Κάνεις προθέρμανση και αυτό σε αποδοκιμάζει με όλη του την απέχθεια.
Και ξαφνικά τα φώτα χαμηλώνουν. Ένας σκληρός μεταλλικός ήχος σε συνδυασμό με τις ζητωκραυγές του κοινού σου τρυπούν τη ψυχή. Στα Video wall του σταδίου τα πρόσωπο του. Αποφασισμένο και γεμάτο υποσχέσεις προς το αδηφάγο κοινό. Γεμάτο υποσχέσεις για τη απόλυτη συντριβή σου. Τα db από τη μουσική και τον αλαλαγμό του πλήθους σου κόβουν τα γόνατα, καθώς ο Triple H κάνει την είσοδο του στο στάδιο κρατώντας ένα σφυρί. Το πλήθος ενθουσιασμένο του ζητάει τη συντριβή σου.
Αισθάνεσαι σαν χριστιανός σε ρωμαϊκή αρένα. Ο Triple H σκαρφαλωμένος στα σχοινιά του Ring αποθεώνεται από τον λαό του που απαιτεί από αυτόν τον διασυρμό σου. Και αυτός δεν έχει κανένα λόγο να τους χαλάσει το χατίρι. Η ανησυχία σου γίνεται έντονη όταν διαπιστώνεις πως ο διαιτητής κάνει προληπτικές συστάσεις σε εσένα πως δε θα ανεχθεί καμία παράβαση των κανονισμών, χωρίς όμως να κάνει το ίδιο και προς τον Triple Η.
Το καμπανάκι χτυπάει και πριν καν προλάβεις να κάνεις τρία βήματα στο Ring ο Triple H σε έχει αρπάξει και σε χτυπάει με όλη του τη μανία. Κατευθύνεσαι προς τη γωνία για να τον αποφύγεις μα αυτό αποδεικνύεται μέγα λάθος. Σε έχει στριμώξει στη γωνία και σε χτυπάει ανελέητα. Με το χέρι του χτυπάει το πρόσωπο σου, ενώ με το γόνατο σε σφυροκοπάει κάτω από τη ζώνη. Όταν σηκώνεις το χέρι σου για να διαμαρτυρηθείς στον διαιτητή αυτός σου φωνάζει πως δεν έγινε τίποτα και να συνεχίσεις να αγωνίζεσαι. Όταν κάνεις και εσύ το ίδιο εισπράττεις έντονες τις παρατηρήσεις του.
Έχεις αρχίσει και ζαλίζεσαι. Πέφτεις κάτω με τη πλάτη ακουμπισμένη στο δάπεδο του Ring ελπίζοντας ότι αυτός θα έρθει να τελειώσει το παιχνίδι. Πλανάσαι όμως. Στο πλήθος δεν αρκεί η νίκη του Triple H. Πλήρωσε ακριβά το εισιτήριο προκειμένου να απολαύσει τον διασυρμό σου. Αλαλάζων λοιπόν απαιτεί από αυτόν επιτακτικά τη συντριβή σου. Δε μπορεί να κάνει αλλιώς, πρέπει να χαρίσει στο κοινό του αυτό που του ζητάει. Σε πιάνει από τη μέση σε σηκώνει όρθιο και σε οδηγεί προς τα σκοινιά. Πριν καν προλάβεις να πιαστείς από αυτά, με μία λαβή σε πετάει στο δάπεδο, έξω από το Ring. Πονάς αφόρητα. Αισθάνεσαι το πόνο σε όλο σου το κορμί. Περνούν κάποια δευτερόλεπτα χωρίς να σε χτυπήσει. Σκέφτεσαι πως μπορεί να σε λυπήθηκε και σου δίνει λίγο χρόνο να πάρεις μία ανάσα. Αυτός όμως έχει πάει να παραλάβει ένα πλαστικό καρεκλάκι που του έδωσε κάποιος από το κοινό. Ξαφνικά τον βλέπεις από πάνω σου να έχει σηκώσει ψηλά το καρεκλάκι, ενώ το πλήθος βρίσκεται πλέον σε κατάσταση απόλυτης έκστασης.
Από τη σκέψη σου περνούν πολλά. Θυμάσαι αυτά που σου είχαν υποσχεθεί. Δόξα, χρήματα και ωραίες γυναίκες στα πόδια σου. Σκέφτεσαι ότι χρόνια τώρα που παίζεις αυτό το παιχνίδι όχι δόξα, χρήμα και γυναίκες δεν απέκτησες, αντίθετα έχεις μαζέψει και ατελείωτο ξύλο. Δεν είσαι τίποτα. Το σύστημα προμοτάρει τα αστέρια του και απλός χρειάζεται κάποιους κομπάρσους για να μαζεύουν το ξύλο προς τέρψη του κοινού. Ένας κομπάρσος λοιπόν είσαι και εσύ. Κάθε φορά που βρίσκεσαι σε αυτό το σημείο λες πως αν τη βγάλεις καθαρή, δε πρόκειται να ξανασυμμετάσχεις. Μετά όμως βλέπεις τον Triple H και τους ομοίους του με τα πολυτελή αυτοκίνητα και τις εντυπωσιακές γυναικάρες στο πλάι τους και θέλεις και εσύ.
Κάνεις τόσες σκέψεις αλλά δεν έχουν περάσει παρά μόνο μερικά δευτερόλεπτα. Η καρέκλα προσγειώνεται με όλη τη δύναμη του Triple H στο κεφάλι σου, ενώ το αίμα από το πρόσωπο σου βάφει το δάπεδο. Χάνεις τις αισθήσεις σου. Αυτός όμως και πάλι δεν έρχεται από πάνω σου να τελειώσει το παιχνίδι. Το πλήθος απαιτεί από αυτόν να πάρει το σφυρί. Είπαμε δε μπορεί να τους αρνηθεί τίποτα. Παίρνει λοιπόν το σφυρί στα χέρια και όσο εσύ είσαι λιπόθυμος αυτός παίρνει πόζες επίδειξης με το σφυρί στα χέρια αποδίδοντας το σχετικό θέαμα στο κοινό του.
Περνούν κάποια λεπτά και ανοίγεις ξανά τα μάτια σου. Από πάνω σου είναι αυτός με το σφυρί σηκωμένο ενώ το δάπεδο τρίζει από τις ζητωκραυγές. Αυτό είναι το τέλος σκέφτεσαι…
Can you play the game ????

4 σχόλια:

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

What the hell?

chmarni είπε...

Μία απόπειρα να γράψω ένα αλληγορικό κείμενο ήταν, η οποία από ότι καταλαβαίνω από το σχόλιο σου ήταν αποτυχημένη…
Anyway !!!

giati_baba? είπε...

O triple H ποιος μπορεί να είναι...?
Ίσως ο Al Οgo Scufi... με διαιτητή τον Kara Man Lee και άτυχο παίχτη τον άμοιρο που του έλαχε να γεννηθεί και να ζεί σε τούτο το Βασίλειο των Μετρίων, συμμετέχοντας σε ένα παιχνδι που απο την αρχή είναι στημένο...

chmarni είπε...

Θα μπορούσε να είναι και όπως τα λες. Μόνο που σε ρόλο διαιτητή φαντάζομαι τον πρόεδρο της βουλής κύριο Σιούφα, ο οποίος μάλιστα μετά θα αναλάμβανε την ευθύνη για την αταξία…
Εγώ πάντως είχα στο μυαλό μου, όλους τρώνε το παραμύθι και νομίζουν ότι μπορούν να κινηθούν σε άλλα επίπεδα, αλλά το μόνο που κάνουν είναι να εξυπηρετούν το σύστημα με την ιδιότητα του θύματος…