Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008

Και τώρα, κάτι τελείως διαφορετικό!

Ποιος θα το περίμενε! Κι όμως ο Μαζωνάκης είναι εδώ, στο κυρ-ι-λούμπεν! Δεν ξέρω τι θα πούνε οι συνοδοιπόροι αλλά έχουμε εδώ έναν ύμνο στη λατέρνατιβ υποκουλτούρα, ένα "λάθος" στην καριέρα του. Κι ένα βίντεο κλιπ που δεν περιέχει τα γνωστά οφθαλμόλουτρα. Ίσως θα μπορούσε να είναι διαφήμιση της puma αλλά μέχρι εκεί. Άσχετο με το περιεχόμενο των στοίχοι, εκτός κι αν κάτι προκύψει μέσα από μια βαθιά ψυχαναλυτική προσέγγιση. Θα μπορούσα να πω κι άλλα, αλλά...

... Αχ πόσο βαριέμαι!



Καπνίζω τα τσιγάρα μου και παίζω στην κιθάρα μου
τραγούδια για φευγάτους και για μένα
Κι εσύ δίχως ταυτότητα, στης νύχτας την συχνότητα
να ψάχνεις τη ζωή σου στα χαμένα

Αχ πόσο βαριέμαι
να σ' αγαπάω με τον τρόπο που σ' αρέσει
Αχ πόσο βαριέμαι
εγώ δε δέχομαι τους όρους σε μια σχέση
Αχ πόσο βαριέμαι
να είμαι αυτός που πάντα θέλουνε οι άλλοι
Αχ πόσο βαριέμαι
να ζω μ' αυτά που μου 'χουν επιβάλλει

Με παίρνουνε οι δρόμοι μου, οι άγραφοι οι νόμοι μου
πριν γίνω στο κορμί σου άδεια πόλη
κι εσύ δίνεις παράσταση σε λάθος επανάσταση
για σένα δεν υπάρχουν άλλοι ρόλοι

Αχ πόσο βαριέμαι...

9 σχόλια:

chmarni είπε...

Δε ξέρω γιατί, αλλά αισθάνομαι ότι το Post αυτό πραγματώνει την αποστολή του kyr-I-louben. Το Blog μας που εδώ και τρεις ημέρες έχει κλείσει ένα χρόνο στο Blogόσφαιρα. Ένας χρόνος με 112 Posts που περιείχαν αμπελοφιλοσοφικές αναζητήσεις, προσωπικά ζόρια, έρωτες, κράξιμο, μουσική και πολλά άλλα. Έτσι λοιπόν ένα χρόνο μετά καλωσορίζουμε και τον Μαζωνάκη ως μέρος της θεματολογίας. Έχω και εγώ “αγαπημένο” τραγούδι από τον μαζωνάκη και είναι αυτό http://www.youtube.com/watch?v=VAQiVVxfLog. Τώρα σχετικά με το οφθαλμόλουτρο είναι το μόνο θετικό σε αυτή τη κατηγορία μουσικής. Α !!! και κάτι άλλο… Αυτό που σκοτώνει στο Video Clip είναι το στήσιμο στα 11 μέτρα. Αν και η άποψη μου είναι ότι αυτός που έχει το θέμα είναι αυτός που εκτελεί και όχι ο τερματοφύλακας. Ο τελευταίος εξάλλου δεν έχει να χάσει τίποτα. Αυτός που εκτελεί όμως μπορεί να χάσει πολλά…

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Και στο τέλος ο εκτελεστής σκοράρει. Αλλά ο τερματοφύλακας δεν είναι πλέον εκεί...

Vasilis είπε...

Αυτο το τραγούδι μου το είχες στείλει σε mp3 πριν μερικά χρόνια όταν ήμουνα ακόμα Αγγλία.

Αν εξαιρέσεις τα χάλια φωνητικά, το τραγούδι είναι καλούτσικο. Μ'αρέσει το σημείο που λέει:

"Αχ πόσο βαριέμαι να σ' αγαπάω με τον τρόπο που σ' αρέσει"

Σοφός στίχος.

Τώρα όσον αφορά το video clip, αν και κάτι θέλει να πεί ο ποιητής, καταντάει κουραστικό γιατί όλο το κομμάτι είναι ένα πέναλτι.

chmarni είπε...

Θα σου άρεζε περισσότερο φαντάζομαι αν έλεγε, αχ πόσο μου τη σπάει…

Vasilis είπε...

Θα έπρεπε όμως να αλλάξει και το στυλ. Να γίνει πιο hard rock!!!!

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Εκεί όμως είναι το ενδιαφέρον. Δε λέει μου τη δίνει ή μου τη σπάει ή δε γουστάρω. Ούτε καν κουράστηκα ή βαρέθηκα.

Αχ πόσο βαριέμαι, λέει, να είμαι αυτός που πάντα θέλουνε οι άλλοι...

Vasilis είπε...

Αν έλεγε "βαρέθηκα" θα σήμαινε ότι "μέχρι εδώ. τέλος!!!" και θα έκανε κάτι για να αλλάξει την κατάσταση. Το "βαριέμαι" είναι σαν να παραδέχεται ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα και θα συνεχίσει να τα υπομένει όλα.

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Εσύ δηλαδή βαρέθηκες ή βαριέσαι να στείλεις τις φωτογραφίες; χε, χε

Vasilis είπε...

Έχω γράψει τα DVD εδώ και 2-3 μέρες. Στείλε μου τη διεύθυνσή σου. Κι εσύ Χρήστο.