Τρίτη, 6 Απριλίου 2010

Χρωματικοί Ελεήμονες

Κίτρινο. Πάλι κίτρινος ήταν ο αέρας.
Σταμάτησε να περπατά. Κύτταξε μπροστά.
Κίτρινο. Έσκυψε. Ζωγράφισε μια συκιά με τα χαλίκια.
Έκοψε κι ένα σύκο να φάει. Νόστιμο αλλά πάντα κίτρινο.
Πόνος. Κι αυτός κίτρινος.
Έρωτας-κίτρινος. Ηδονή-κίτρινη. Οργασμός-κίτρινος.
Ξάφνου όλα σκοτείνιασαν. Σκοτάδι κίτρινο.
Κιτρίνισε η καρδιά. Κιτρίνισε και το μυαλό.
Κι άφησε την τελευταία του πνοή.
Κίτρινη κι αυτή. Αλλά στάσου.
Άλλο κίτρινο αυτό. Σχεδόν πορτοκαλί!

Δεν υπάρχουν σχόλια: