Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

ΜΑΥΡΕΣ ΑΝΤΑΥΓΕΙΕΣ

Στα μάτια σου η λάμψη και το σκοτάδι μαζί
Με σέρνουν στις παγίδες που έστεισες για μένα
Σε κάθε μου βήμα και μια φυλακή
Παλεύω μοναχός στη σκονισμένη αρένα

Αρπάζομαι απ' του πάθου σου την ένταση
Πλανιέμαι στα κρυσφύγετα της νύχτας
Τα χείλη σου με κλέβουν προς το Νότο σου
Και το πρωί στη Δύση με ξεβράζουν

Τα χείλη σου ξυράφια ακονισμένα ινιά
Οργώνουν τις κορφές της άγονης έμπνευσής μου
Μα πριν ξημερώσει τα βάζεις όλα φωτιά
Και πάλι με στάχτες σκεπάζεις το κορμί μου

Αρπάζομαι απ' του πάθου σου την ένταση
Πλανιέμαι στα κρυσφύγετα της νύχτας
Τα χείλη σου με κλέβουν προς το Νότο σου
Και το πρωί στη Δύση με ξεβράζουν

Ξωρκίζω με νότες τα δειλά ξωτικά
Τις μαύρες ανταύγειες στο κουρασμένο μυαλό σου
Γλυκιά μου Ερηνία σαλεύω κρυφά
Εκεί που μ'οδηγεί ο σκοτεινός πειρασμός σου

Αρπάζομαι απ' του πάθου σου την ένταση
Πλανιέμαι στα κρυσφύγετα της νύχτας
Τα χείλη σου με κλέβουν προς το Νότο σου
Και το πρωί στη Δύση με ξεβράζουν

Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

Καλή Αντάμωση Καλέ Μου Άνθρωπε!

Νιώθω τόσα πολλά. Κι όμως προσπαθώντας να τα περιγράψω νομίζω ότι απλά οι λέξεις μου δε φτάνουν για ν'αποδώσουν το μεγαλείο αυτής της ψυχής. Με άγγιξε όπως καμιά άλλη.

Το μόνο λοιπόν που θα πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Και καλή αντάμωση!