Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

ΜΑΥΡΕΣ ΑΝΤΑΥΓΕΙΕΣ

Στα μάτια σου η λάμψη και το σκοτάδι μαζί
Με σέρνουν στις παγίδες που έστεισες για μένα
Σε κάθε μου βήμα και μια φυλακή
Παλεύω μοναχός στη σκονισμένη αρένα

Αρπάζομαι απ' του πάθου σου την ένταση
Πλανιέμαι στα κρυσφύγετα της νύχτας
Τα χείλη σου με κλέβουν προς το Νότο σου
Και το πρωί στη Δύση με ξεβράζουν

Τα χείλη σου ξυράφια ακονισμένα ινιά
Οργώνουν τις κορφές της άγονης έμπνευσής μου
Μα πριν ξημερώσει τα βάζεις όλα φωτιά
Και πάλι με στάχτες σκεπάζεις το κορμί μου

Αρπάζομαι απ' του πάθου σου την ένταση
Πλανιέμαι στα κρυσφύγετα της νύχτας
Τα χείλη σου με κλέβουν προς το Νότο σου
Και το πρωί στη Δύση με ξεβράζουν

Ξωρκίζω με νότες τα δειλά ξωτικά
Τις μαύρες ανταύγειες στο κουρασμένο μυαλό σου
Γλυκιά μου Ερηνία σαλεύω κρυφά
Εκεί που μ'οδηγεί ο σκοτεινός πειρασμός σου

Αρπάζομαι απ' του πάθου σου την ένταση
Πλανιέμαι στα κρυσφύγετα της νύχτας
Τα χείλη σου με κλέβουν προς το Νότο σου
Και το πρωί στη Δύση με ξεβράζουν

3 σχόλια:

Vasilis είπε...

Αυτό είναι αρκετά παλιό. Το έγραψα το χειμώνα 98-99. Αρχικά του είχα βάλει άλλη μουσικά, αλλά το ξαναμελωποίησα πριν από μερικούς μήνες.

Nikola Taska είπε...

Αχ, τα λιμάνια της Δύσης για το ταξίδι χωρίς επιστροφή...

Άντε να το ακούσουμε και μελοποιημένο. ;-)

Vasilis είπε...

Ορίστε και μελοποιημένο:

http://www.youtube.com/watch?v=B9m5mmdcHwI&feature=feedu

Από την ηχογράφηση τον Απρίλιο. Τα φωνητικά θέλουν λίγη βελτίωση αλλά θα πάρεις τουλάχιστον μια ιδέα