Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Ακοινοψίες

Περπατούσε στην πόλη.
Γύρω θόρυβος πολύς. Αυτοκίνητα, άνθρωποι...
Αλλά δεν έβλεπε τίποτα!
Γύρισε σπίτι του. Ήταν κουρασμένος.
Άνοιξε την τηλεόραση να περάσει η ώρα.
Αλλά δεν έβλεπε τίποτα!
Βαρέθηκε. Πήγε να ξαλώσει.
Άνοιξε να διαβάσει ένα βιβλίο.
Άλλα δεν έβλεπε τίποτα!
Έκλεισε το βιβλίο για να κοιμηθεί.
Γύρισε στο πλάι κι αποκοιμήθηκε.
Εκείνο το βράδυ είδε πολλά όνειρα!
Ξύπνησε. Σηκώθηκε να πάει στη δουλειά.
Στο δρόμο την άκουσε να τον φωνάζει.
Γύρισε, αλλά δεν την έβλεπε!
Γιατί έχεις τα μάτια κλειστά; την άκουσε να λέει...

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Η Φούντα

Μορφή λευκή, μορφή αγνή, αγγελική
Ποια βασανισμένη ψυχή σ'έφερε στο διάβα μου;
Θέρμη στην καρδιά μου, χαμόγελο στα χείλη μου
Συναντηθήκαμε εκεί, ολόλευκο χνούδι
Αρχή και τέλος μαζί, άπειρο λευκό
Ταξίδεψες μαζί μου
Μετά βροχή, αέρας, λάσπη
Έσπασε το λευκό, μαράζωσε το χνούδι
Μορφή λευκή, μορφή αγνή, αγγελική
Ποια βασανισμένη ψυχή σε πήρε μακριά μου;

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

Τέσσερα Παραδείγματα Για Το Πως Μια Καινούργια Ιδέα Αναστατώνει Τον Άνθρωπο Που Δεν Είναι Έτοιμος Να Τη Δεχτεί

Ι
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ. Είμαι συγγραφέας.
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ. Εγώ λέω ότι είσαι σκ...ά!

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ στέκεται μερικά λεπτά συγκλονισμένος από αυτήν την καινούργια ιδέα και σωριάζεται νεκρός. Τον κουβαλούν έξω από τη σκηνή.

ΙΙ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Είμαι ζωγράφος.
ΕΡΓΑΤΗΣ. Εγώ λέω ότι είσαι σκ...!

Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ πανιάζει, αρχίζει να τρέμει σαν το καλάμι και εντελώς απροσδόκητα πεθαίνει. Τον κουβαλούν έξω από τη σκηνή.

ΙΙΙ
ΣΥΝΘΕΤΗΣ. Είμαι συνθέτης.
ΒΑΝΙΑ ΡΟΥΜΠΛΙΟΦ. Εγώ λέω ότι είσαι σκ...!

Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ, βαριανασαίνοντας, καταρρέει. Εντελώς απροσδόκητα τον κουβαλούν έξω από τη σκηνή.

ΙV
ΧΗΜΙΚΟΣ. Είμαι χημικός.
ΦΥΣΙΚΟΣ. Εγώ λέω ότι είσαι σκ...!

Ο ΧΗΜΙΚΟΣ δεν είπε κουβέντα και σωριάστηκε στο πάτωμα.



Δια πένας Δανιήλου Χάρμς