Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

Africadelic - Manu Dibango (1972)

Συνειδητοποίησα πρόσφατα ότι το Africadelic αποτελεί ένα ιδιαίτερο άλμπουμ για μένα. Αν, για παράδειγμα, με ρωτούσαν μια απ'τις κοινότυπες ερωτήσεις "αν ήσουν μόνος σ'ένα έρημο νησί, ποιο/ποια άλμπουμ θα διάλεγες να έχεις μαζί σου", δε νομίζω ότι θα σκεφτόμουν συνειδητά σ'αυτό. Και λέω συνειδητά, διότι αν στεκόμουν μπροστά στη μουσική συλλογή μου θα το διάλεγα σίγουρα χωρίς όμως να το σκεφτώ, ούτε καν να το δω. Αυτό ακριβώς που κάνω και στην καθημερινότητά μου. Αρκετά συχνά στέκομαι μπροστά στα άλμπουμ μου να βρω τι θα ακούσω και το χέρι μου πάει ασυναίσθητα σ'αυτό. Κι αυτό συμβαίνει χρόνια τώρα...

Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει, τουλάχιστο σ'ότι με αφορά, διότι καταφέρνει να έχει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα πάνω μου, ανεξάρτητα συναισθηματικής κατάστασης, είτε είμαι συγχυσμένος, θλιμμένος, εύθυμος, χαρούμενος, αδιάφορος. Και το αποτέλεσμα αυτό είναι, όχι να με πάει σ'έναν άλλον κόσμο όπως μπορεί να συμβαίνει συχνά με άλλα δυνατά ακούσματα, αλλά να με διατηρεί σ'επαφή με αυτόν τον κόσμο αλλά δίνοντας μου μια άλλη δυναμική, μιαν άλλην αντιμετώπισή του, πιο αισιόδοξη και ταυτόχρονα ρεαλιστική. Ζω μια πραγματικότητα ευχάριστη ακούγοντας αυτό το άλμπουμ βάζοντας τις όποιες υποχρεώσεις και δυσκολίες της καθημερινότητας στη θέση που τους αρμόζει μέσα στη ζωή μου. Κατά κάποιο τρόπο διαλύει τις όποιες αυταπάτες και παρερμηνείες χωρίς όμως να αρνείται τις δυσκολίες. Βασικά φέρνει μια αισιόδοξη ρεαλιστική ισορροπία.

Ίσως τελικά γι'αυτό δε θα το διάλεγα συνειδητά να το πάρω μαζί μου στο έρημο νησί. Εκεί θα είχα περισσότερο ανάγκη να ξεφύγω σε άλλους κόσμους, φανταστικούς...

1. The Panther


2. Soul Fiesta


3. Africadelic


4. African Battle


5. Black Beauty


6. African Carnaval


7. Moving Waves


8. Afro-Soul


9. Oriental Sunset


10. Monkey Beat


11. Wa-Wa


12. Percusiion Storm

Δεν υπάρχουν σχόλια: