Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Εμετικός Οργασμός

Προσπαθείς να σταθείς όρθιος αλλά είναι αδύνατον. Ξερνάς, στη γωνιά του δωματίου σου, μετά στο δρόμο όπου μόλις έχεις καταφέρει να βγεις, στον πρώτο περαστικό που είχε την τύχη να βρεθεί μπροστά σου. Και συνεχίζεις, τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει πλέον... Και τότε τη βλέπεις στην επόμενη γωνία του δρόμου. Προσπαθείς να σηκώσεις το βλέμμα σου. Απ'τα χείλη σου ακόμη στάζει ο καθημερινός εμετός της ψυχής σου. Η ανάσα σου βρωμά! Αλλά στ'αρχίδια σου, η ψωλή σου έχει σηκωθεί και το βλέμμα σου δεν ξεκολλά από πάνω της.  Πηγαίνεις προς το μέρος της, την κυττάς λάγνα. Σε βλέπει κι αυτή, μ'ένα  ανάμεικτο βλέμμα λύπησης κι απέχθειας, αλλά δεν το αποστρέφει. Νομίζεις ότι θα βρεις μπροστά σου μια αδελφή του Ελέους. Την στιγμή που την έχεις πλησιάσει και προσπαθείς να της πεις το κομπλιμέντο που έχεις σκεφτεί, ξερνάς ξανά, λούζοντας τα πόδια της, τα σανδάλια της, με τη ζοφερή έμεσή σου. Σε κυττά με λύπηση, σε σηκώνει και σκουπίζει το στόμα σου από τις τοξίνες της ψυχής σου. Μέχρι που είναι έτοιμη να σε φιλήσει, όταν όλα σβήνουν από μπροστά σου. Βγάζεις το μαχαίρι σου και απαλά της ανοίγεις το λαιμό. Το ζεστό, αχνιστό αίμα της πέφτει απλόχερα στο πρόσωπό σου. Ξυπνάς απ'τον εφιάλτη και νιώθεις ξανά ζωντανός όσο αυτή ξεψυχά μπροστά στα πόδια σου. Όχι απλά ζωντανός, αλλά το βρακί σου έχει υγρανθεί από το αχνίζον σπέρμα σου. Ο οργασμός σου είναι άμεσος, έντονος κι αληθινός. Πέφτεις σε έκσταση! Όταν συνέρχεσαι τη βλέπεις νεκρή, λευκή, μπροστά στα πόδια σου...

Και χαμογελάς. Η ζωή σου απέκτησε ξανά νόημα!

Δεν υπάρχουν σχόλια: