Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Changing Of The Guards

Δεκαέξι χρόνια ατέλειωτα
ή μήπως τριανταδύο
η τράπουλα είναι ακόμη κλειστή
και τα χαρτιά κρυφά.
Αλλά η τύχη με καλεί
και ποιος μπορεί να της ξεφύγει;
Βάζω τα ρούχα μου
και μια κάπα,
κρύβω το πρόσωπό μου
και παίρνω το δρόμο μου
για την τελευταία αποστολή μου.
Τη βλέπω, το πρόσωπό της
χλωμό στο σεληνόφως,
και της χαμογελώ!
Πίνω μια γουλιά νερό
και την ακολουθώ.
Γύρω μου χάος, καταστροφή,
μετανοούσες μάγισσες κι αβάπτιστοι ιερείς,
όλοι γύρω απ'την πηγή,
χορεύοντας, γελώντας.
Το παλάτι άδειο,
οι καθρέπτες γυμνοί,
οι αντανακλάσεις εγκαταλείπουν
τα άδεια δωμάτια,
οι άγγελοι δεν τραγουδούν πια.
Με ξυπνά απότομα,
ανοίγω τα μάτια μου,
μου χαμογελά!
Τι κάνουμε τώρα; με ρωτά
και μου δείχνει τα δεσμά της.
Σηκώνομαι και τραβώ τις αλυσίδες,
μόνο για να διαπιστώσω
ότι τα δεσμά είναι πλέον και δικά μου.
Σταματά, γυρνά προς το πλήθος κι αναφωνεί:
Αγαπητοί, ήρθε η ώρα να αποφασίσετε,
σας έδωσα ότι μπορούσα
αλλά δεν κρατώ πλέον τα χαρτιά της τράπουλας.
Ετοιμαστείτε λοιπόν για την εξαφάνισή σας
ή απλά για την αλλαγή φρουράς!
Όπως και να'χει,
η ειρήνη επί γης είναι προ των πυλών,
πύρινη κι αδίστακτη!
Την κυττάζω κατάματα,
τα μάτια της υγρά κι αδίστακτα.
Βγάζω το καπέλο μου
κι υποκλίνομαι,
τη φιλώ,
κι αποχωρώ!

Επιρροές Δύλανος! Κι ακολουθούν διάφορες εκδοχές του εν λόγω πονήματος με πρώτη αγαπημένη, θα έλεγα ευθαρσώς, εκ των Λάνγκ και Γουίτλεως ακολουθούμενη σε απόσταση αναπνοής εκ ταύτης της κυρίας Σμίθ. Οι λοιπές κυρίως για εγκυκλοπαιδικούς λόγους. Με εξαίρεση φυσικά την τούτη πηγαίαν του Δύλανος...



Sixteen years,
Sixteen banners united over the field
Where the good shepherd grieves.
Desperate men, desperate women divided,
Spreading their wings 'neath the falling leaves.

Fortune calls.
I stepped forth from the shadows, to the marketplace,
Merchants and thieves, hungry for power, my last deal gone down.
She's smelling sweet like the meadows where she was born,
On midsummer's eve, near the tower.

The cold-blooded moon.
The captain waits above the celebration
Sending his thoughts to a beloved maid
Whose ebony face is beyond communication.
The captain is down but still believing that his love will be repaid.

They shaved her head.
She was torn between Jupiter and Apollo.
A messenger arrived with a black nightingale.
I seen her on the stairs and I couldn't help but follow,
Follow her down past the fountain where they lifted her veil.

I stumbled to my feet.
I rode past destruction in the ditches
With the stitches still mending 'neath a heart-shaped tattoo.
Renegade priests and treacherous young witches
Were handing out the flowers that I'd given to you.

The palace of mirrors
Where dog soldiers are reflected,
The endless road and the wailing of chimes,
The empty rooms where her memory is protected,
Where the angels' voices whisper to the souls of previous times.

She wakes him up
Forty-eight hours later, the sun is breaking
Near broken chains, mountain laurel and rolling rocks.
She's begging to know what measures he now will be taken.
He's pulling her down and she's clutching on to his long golden locks.

Gentleman, he said,
I don't need your organization, I've shined your shoes,
I've moved your mountains and marked your cards
But Eden is burning, either brace yourself for elimination
Or else your hearts must have the courage for the changing of the guards.

Peace will come
With tranquility and splendor on the wheels of fire
But will bring us no reward when her false idols fall
And cruel death surrenders with its pale ghost retreating
Between the King and the Queen of Swords.
 
A magnificent version by Patty Smith

 
A Finnish version
 
 
A black version

 
Amnesty Onternational
 

The first version


Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Αυτή είναι η Ζωή Σου!

Η Ζωή σου είναι δική Σου.
Και μην αφήσεις κανένα να το αμφισβητήσει αυτό.
Ακόμη κι αν δεν έχεις λεφτά, ούτε ρούχα,
Κι αν δεν έχεις που να μείνεις,
Δεν έχεις πατρίδα, ούτε φίλους.
Ακόμη κι αν δεν έχεις οικογένεια, ούτε Θεό,
Αν δεν έχεις κρασάκι και τσιγάρα.
Ακόμη κι αν δεν έχεις τίποτα!
Θυμήσου!
Έχεις τα χέρια σου, τα πόδια σου,
Τα μαλλιά σου και το μυαλό σου,
Τα μάτια σου και τα αυτιά σου,
Τα βυζιά σου, το μουνί και την ψωλή σου,
Την καρδιά σου και την ψυχή σου.
Είσαι ζωντανός!
Μπορεί να μην νικήσεις το θάνατο τελικά,
Αλλά όσο ζεις, νικάς!
Κι όσο πιο πολύ μαθαίνεις να ζεις,
Τόσο πιο ελεύθερη είσαι,
Τόσο πιο υπέρηχη!
Η Ζωή σου είναι δική Σου!
Για όσο ακόμη Την έχεις!



your life is your life
don’t let it be clubbed into dank submission.
be on the watch.
there are ways out.
there is a light somewhere.
it may not be much light but
it beats the darkness.
be on the watch.
the gods will offer you chances.
know them.
take them.
you can’t beat death but
you can beat death in life, sometimes.
and the more often you learn to do it,
the more light there will be.
your life is your life.
know it while you have it.
you are marvellous
the gods wait to delight
in you.







Ain't got no home, ain't got no shoes
Ain't got no money, ain't got no class
Ain't got no friends, ain't got no schooling
Ain't got no work, ain't got no job
Ain't got no money and no place to stay

Ain't got no father, ain't got no mother
Ain't got no children, ain't got no sisters or brothers
Ain't got no earth, ain't got no faith
Ain't got no judge, ain't got no God
Ain't got no love

Ain't got no wine, no cigarettes
No clothes, no country
No class, no schooling
No friends, no nothing
Ain't got no God, ain't got one more...
Ain't got no earth, no water
No food, no home
I said I ain't got no clothes, no job
No nothing, I ain't got nothing to live
And I ain't got no love

Oh what have I got?Oh what have I got?
Let me tell what I got
That nobody can take away, unless I want to...

I got my hair, my head
My brains, my ears
My eyes, my nose
And my mouth, I got my smile
I got my tongue, my chin
My neck, my boobies
My heart, my soul
And my back, I got my sex


I got my arms, my hands
My fingers, my legs
My feet, my toes
And my liver, got my blood

I've got life, I've got laughs
I've got headaches, toothaches and bad times (?) like you

I got my hair, my head
My brains, my ears
My eyes, my nose
And my mouth, I got my smile
I got my tongue, my chin
My neck, my boobies
My heart, my soul
And my back, I got my sex

I got my arms, my hands
My fingers, my legs
My feet, my toes
And my liver, got my blood

I've got life, I've got my freedom
My heart, I've got the life...

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2012

Επικαιρότητα

   Οι εκλογές λοιπόν τέλειωσαν, τα προεκλογικά πάθη κατευνάζουν σιγά – Σιγά, αλλά οι προεκλογικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις παραμένουν και επιτακτικά ζητούν υλοποίηση και επαλήθευση.   Και επειδή εδώ που φτάσαμε, τα ευκόλως εννοούμενα δε παραλείπονται, καθώς και τα ευκόλως παραλειπόμενα  δεν εννοούνται, ας ξεκαθαρίσω τη θέση μου… Για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, δεν έχω να σχολιάσω και πολλά πράγματα, γιατί καμένα χαρτιά ήταν και καμένα χαρτιά θα παραμείνουν. 
  Τα σχόλια μου θα επικεντρωθούν λοιπόν στο χώρο της ανανεωτικής αριστεράς, στον οποίο και έστρεψα τις όποιες μου ελπίδες… Και δεν είμαι ο μόνος…  Αφού λοιπόν μετά από 22 περίπου χρόνια προβληματικής συμβίωσης με τους “ριζοσπάστες”, o χώρος αυτονομήθηκε και πάλι, αποκτώντας ξανά μία αυτοτελή υπόσταση, ακούσαμε με ενδιαφέρον τη προεκλογική του πρόταση, που μιλούσε για μεταρρυθμίσεις  αλλά και σταδιακή απαγκίστρωση, με κάποια όμως  πρώτα άμεσα μέτρα, όπως επαναφορά συλλογικών και κλαδικών συμβάσεων, μη υλοποίηση της δέσμευσης για μέτρα 11,5 δις στα επόμενα δύο χρόνια και εύρεση ισοδύναμων που δε θα προκύπτουν  από φόρους και μειώσεις…  Και πάνω από όλα, έναρξη επαναδιαπραγμάτευσης με τους εταίρους και δανειστές μας…
  Αντί αυτού όμως, κατά το εικοσαήμερο μέχρι τις προγραμματικές δηλώσεις, διαμορφώθηκε ένα κλήμα, ότι πρώτα θα πρέπει να υλοποιήσουμε μέρος της λάθους πολιτικής, προκειμένου να δείξουμε ότι ήμαστε αξιόπιστοι και μετά να ζητήσουμε το οτιδήποτε.  Και αυτό διατυπώθηκε από τα πλέον επίσημα χείλη, εκείνα του υπουργού οικονομικών…  Ναι αλλά αυτά δε τα είπαμε προεκλογικά…  Μιλούσαμε για κάποια πρώτα άμεσα μέτρα…. Τι να το κάνω για παράδειγμα να επανέλθουν οι συμβάσεις και η μετενέργεια όταν θα έχουν λήξει όλες οι υπάρχουσες  συμβάσεις, οι μισθοί και οι σχέσεις εργασίας θα έχουν οδηγηθεί στα τάρταρα και η ύφεση της  χώρα θα καταγράφει για πολλοστή φορά  νέο παγκόσμιο ρεκόρ καταρρίπτοντας το δικό της  προηγούμενο…
  Προεκλογικά επίσης μιλούσαμε για κυβέρνηση με προοδευτικό πρόσημο… Ο Ευριπίδης Στηλιανίδης  (μη χέσω) αποτελεί ένδειξη προοδευτισμού;  Επίσης είχαμε διατυπώσει και τις αριστερές μας θέσεις, με βάση τον ανθρωπισμό, στο μεταναστευτικό. Χθες κάτι άκουσα από τον Πρωθυπουργό για νέο νόμο… Δηλαδή ο νόμος Ραγκούση δε μας κάνει;  Δε πρέπει ας πούμε τα παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν μεγάλωσαν και ενηλικιώθηκαν εδώ να παίρνουν Ελληνική ιθαγένεια;
  Μιλήσαμε επίσης για  μείωση φορολογικών συντελεστών, αλλά τα μαζεμένα για παράδειγμα τριών χρόνων τέλη ακινήτων έρχονται… Και δε βλέπω κάποια κίνηση για να αποτραπεί… Κάτι ευκολίες πληρωμής αλλά Κοτσόβολος ανακοινώθηκαν… 
  Σταματάω εδώ για σήμερα και περιμένω…
ΥΓ1. Φώτη πάρε τον χοντρό και τον μονόφθαλμο αλαμπρατσέτα, χθες, και πηγαίνετε να επαναδιαπραγματευθείτε φέρνοντας για αρχή τουλάχιστον ένα  απτό αποτέλεσμα, γιατί θα φάμε τα μουστάκια μας…
ΥΓ2. Εγώ δεν έχω μουστάκι…
ΥΓ3. Κάτι μαλ… που είπε χθες Τσίπρας ότι μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται, τις ακούω βερεσέ…  Μια χαρά αναγνωρίζεται...  Αν λοιπόν θέλετε να με ξαναδείτε στο μαγαζί κανονιστείτε… 

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Γραφικόν Ιντερλούδιον (Cult Interlude)

Είναι στιγμές που ο Ορθός Λόγος παραμερίζεται παροδικά και διακριτικά. Αυτές τις στιγμές η χωροχρονική απόσταση αποτελεί ικανή συνθήκη απώθησης της όποιας δυσανεκτικής αντίδρασης. Και τότε η (συγκεκριμένη) γραφικότης, απελευθερωμένη πλέον απ'το αρνητικό της πρόσημο, αποκτά σημαίνον νοσταλγικό συναισθηματικό περιεχόμενο...