Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Προς τιμήν της Αγγέλας!

Πρόσφατα, ευγενική τινά κορασίδα έφη, με πηγαίο κι εγκάρδιο λόγο και με φωνή αγγέλου, ότι ο έτερος ενεργός συνοδοιπόρος του παρόντος ιστολογίου της θυμίζει το Δήμο Μούτση. Οποία τιμήν, και πόσο κοντά δεν έπεσε άλλωστε, πόσο δε μοιάζει στην τάδε ψυχικήν αισθητικήν...

Απολαύστε!

«Ήταν νύχτα θυμάμαι
σε ώρα μυστική,
όταν βαθιά μου ακούστηκε
παράξενη φωνή,
θύμιζε μυστική εντολή
σταλμένη από ψηλά να λέει:
''ποτέ! ποτέ! ποτέ πια!''

Ήταν νύχτα θυμάμαι
κι εκείνη τη στιγμή,
είδα κορίτσι ολόγυμνο
σαν λάμψη βιαστική,
''Μην τραγουδάς'' μου λέει,
''γιατί πεθαίνεις κάθε φορά!
ποτέ! ποτέ! ποτέ πια!''

Κι όπως τρέχουν τις νύχτες
τ' ανθρώπου οι στοχασμοί,
η γέννα, η δόξα, ο θάνατος
κι η ανάσταση μαζί,
ήρθαν τα λόγια αυτά
χρωματισμένα σκοτεινά!
-ποτέ! ποτέ! ποτέ πια!-

Με κοιτούσε στα μάτια
την κοίταζα κι εγώ.
''Γρήγορα'' μου λέει ''κάνε γρήγορα
να φύγουμε από 'δω!...
Μην τραγουδάς,
γιατί πεθαίνεις κάθε φορά!
Ποτέ! ποτέ! ποτέ πια!''

Ήταν νύχτα θυμάμαι
απόκριση καμιά!....
Μπροστά μου η πύλη ορθάνοιχτη
κι η τρέλα ήταν κοντά,
μ' ένα κελάηδισμα
πουλιού στην ερημιά να λέει:
''ποτέ! ποτέ! ποτέ πια!...''»

2 σχόλια:

chmarni είπε...

Ενταύθα θαρρώ πως θα έπρεπε να λάβει χώρα, μία ελαχίστη επισήμανσης. Η συγκεκριμένη κορασίδα, δύναται να προσφωνείται ως Αγγέλα, από έτερη κορασίδα, φέρουσα επίσης αγγελικήν μορφήν και ακούωσα εις το όνομαν Νάνσυ…

Nikola Taska είπε...

Ποιητική αδεία, μου επέτρεψα την τάδε προσφώνηση...